tim

foto mathildeplein openbare ruimte

Mathildeplein

Aan de voet van één van de belangrijkste iconen van Eindhoven, de Lichttoren, is een nieuw plein verschenen. Een pergola begroeid met blauwe regen en rozen biedt de voorbijganger een blik op het semi-openbare parkje. Hier kan men na het winkelen even neerstrijken op het terras of rustig op een bankje tussen weelderige planten ontsnappen aan de verkeersdrukte van het centrum. De amorfe vorm van het gebied vroeg om een strikte structuur, die rust brengt op het plein en bovendien het zicht op de Lichttoren optimaal garandeert. Het ontwerpconcept is daarom gebaseerd op strips en lijnen die haaks staan op het gebouw en de menselijke schaal terugbrengen. De eenheid in het ontwerp wordt bewaard door een consequent vorm- en materiaalgebruik: een sobere grijze vloer, robuuste bakken van cortenstaal, warme houten banken. De hoofdrol is weggelegd voor de beplanting: wintergroen, seizoensbloeiers en accenten van rododendrons.

foto Celsius openbare ruimte

Celsius Eindhoven

De komende vijftien jaar ondergaat Woensel-West een transformatie. Woningcorporatie Trudo heeft veel bezit in het gebied en heeft daarom een overkoepelende visie opgesteld voor de Eindhovense wijk: ‘Omdat smaken verschillen’. De visie beoogt een hippe, kleurrijke wijk met een bloeiend straatleven, zelfredzaamheid en ontmoeting. Vanuit die doelstelling zal de wijk ook fysiek veranderen. Er wordt gerenoveerd, gesloopt en er worden nieuwe woningen gebouwd. Voor de ruimtelijke vertaling van deze visie hebben Tarra Architectuur & Stedenbouw en Buro Lubbers in samenwerking met Trudo een stedenbouwkundige visie opgesteld. Deze integrale visie over vier schaalniveaus – de wijk Woensel, de buurt Celsius, het woonkwartier en de woning – geeft handvatten voor verdere gebieds- en gebouwontwikkeling. De openbare ruimte vormt het raamwerk. De stedelijke as, de groene scheggen en de dwarsassen vormen een krachtige herkenbare drager. Deze drager is zo sterk dat de afzonderlijke kwartieren van smaak kunnen verschillen zonder dat de buurt aan samenhang verliest.

Boschkens

Wie ter hoogte van Goirle-Tilburg over de A58 rijdt kan hetniet missen: het langgerekte gebouw met ervoor de enorme bakken met bomen. Vooral ’s nachts wanneer de smalle ramen een ritme van groen en blauw licht verspreiden, is Boschkens een herkenbaar baken langs de snelweg. 700 meter lang en 14 meter hoog functioneren de achtergevels van 170 woningen als geluidsscherm. Waar de woningen doorgaansachter het scherm zijn weggestopt, zijnze hier het scherm.Het innovatieve woonconcept van Buro Lubbers (ontwikkeld i.s.m. CrepainBinstArchitecture)is gebaseerd op specifieke landschappelijke kenmerkenvan de plek: een noordzijde aan de snelweg, een zuidzijde aan het bos.De twee werelden worden onder meer met elkaar verbonden door het geluidsscherm 5% naar achter te laten hellen, waardoor zoweleen ruimtescheppend gebaar richting de snelweg ontstaat als een beschutte ligging voor de woningen. Wat op het eerste oog een tegenstrijdige combinatie lijkt –wonen aan het bos met uitzicht op de snelweg–heeft van Boschkens een icoon gemaakt. Een icoon die bewijst dat geluidsschermen ook mooi kunnen zijn.

De Terugblik

Zie je die ranke kolommen verrijzen uit het glooiende landschap? Daar op die open plek tussen de heide is geschiedenis geschreven; Operatie Market Garden. Een ingetogen podium betoont nu respect aan de luchtlanding en brengt je terug naar dat cruciale moment. Kijk je naar boven, dan zie je al die parachutisten duizelingwekkend dichterbij komen. Leg je je oor te luister op de ligbedden, dan hoor je hun verhalen. Om stil van te worden…

In de competitie voor het landmark in Ede heeft Buro Lubbers de tweede plek veroverd.

Monnikenhuizen

Toen de voetbalclub Vitesse het sportpark Monnikenhuizen in Arnhem Noord verliet om een nieuw stadion in Arnhem Zuid te betrekken, kwam een unieke woningbouwlocatie vrij. Ingeklemd tussen twee oude landgoederen strekte zich een glooiend landschap uit dat voor een belangrijk deel was begroeid met volwassen eiken en beukenbossen. De hoogteverschillen en het bos boden ongekende mogelijkheden voor het ontwikkelen van een aantrekkelijke woonwijk in nauwe relatie met haar omgeving. Buro Lubbers ontwierp de buitenruimte.

Schanskorven die hoogtes overbruggen, een zichtbaar watersysteem en de grote bomenaanplant bepalen nu het beeld van Monnikenhuizen. Bijzonder is dat deze drie landschappelijke motieven evenwichtig zijn geïntegreerd in de stedenbouw en architectuur als gevolg van een open en interactief planvormingsproces. Alle betrokken partijen hadden maar één doel: een fantastische en unieke woonwijk creëren. Door de intensieve samenwerking en de integratie van de specifieke kwaliteiten van het gebied is het voetbalterrein getransformeerd tot een weldadige, groene leefomgeving met stedelijke allure.

Rozemaai

De stadsbouwmeester Antwerpen heeft de combinatie Buro Lubbers en Infrabo geselecteerd voor het ontwerp van een masterplan voor het publieke domein van Rozemaai. Deze Antwerpse wijk wordt gefaseerd herontwikkeld en vraagt om een krachtig ruimtelijk raamwerk waarbinnen toekomstige ontwikkelingen plaats kunnen vinden. Buro Lubbers heeft een concept ontworpen voor een hoogwaardige en duurzame woonomgeving met een herkenbare identiteit. De hoofdingreep is het openmaken van het beekdal. Dit creëert kansen voor natuurontwikkeling, waterberging en recreatie alsook voor een aansluiting op de omliggende natuurgebieden. De ruimtelijke ontwikkelingen bieden bovendien aanleidingen om de sociale cohesie in de wijk te verbeteren en bedrijvigheid te stimuleren. Het concept voor het masterplan is gebaseerd op drie ruimtelijke lagen die samen een blauw-groen-grijs raamwerk vormen: water, groen en routing. Binnen het raamwerk vinden verschillende bouwvelden en functies (recreatie, parkeren, paviljoens) een logische plek. Het raamwerk onderscheidt grofweg een natuurlijk beekdalpark en ‘cultuurlijke’ buurten die vloeiend in elkaar overlopen. Een overkoepelende beeldkwaliteit creëert een herkenbare identiteit: een waterrijke en groene woonomgeving die uitnodigt tot verblijf en ontmoeting, sport en spel.

impressie juttershuis strandpaviljoen van de toekomst

Strandpaviljoen van de toekomst

Jaarlijks spoelen er vele tonnen plastic afval aan op onze stranden. Het strandpaviljoen van de toekomst benut deze potentiële grondstof. Aangespoeld plastic van flesjes tot stukken van visnetten worden door strandbezoekers verzameld en ingeleverd bij het Juttershuis. Met behulp van een modulaire Recyclebot© van PreciousPlastic kan het verzamelde materiaal worden omgesmolten tot filament, een grondstof waarmee gevelpanelen gemaakt worden. Hoe meer plastic verzameld wordt, hoe verder het paviljoen kan groeien. Het verhaal van het strandpaviljoen van de toekomst begint dus niet met de bouw in 2030, maar start nu met het wegzetten van de plastic machines aan het strand. In een klein paviljoen wordt langzaam plastic verzameld en omgevormd tot grondstof voor het strandpaviljoen. Op locatie worden hiervan panelen gemaakt die het paviljoen van een fraaie gevel voorzien. Afhankelijk van de toekomstige functies kan de beschikbare grondstof worden ingezet voor allerlei bouwdelen. De basis van het paviljoen is een structuur van hout op een grid van 4x4m, waarbinnen ruimtes kunnen worden gemaakt met verschillende kwaliteiten. Door zowel een schil aan de binnen- en buitenkant te maken wordt gespeeld met de openheid en transparantie van de gevel. Er onstaan meer en minder beschutte ruimtes, die volledig buiten zijn, alleen een schaduw bieden of helemaal binnen zijn. De gevel kan op plekken met mooi weer open, waardoor ruimtes kunnen worden samengevoegd en activiteiten van verschillende groottes kunnen plaatsvinden. Doordat het paviljoen 3,5m is opgetild boven het strand, wordt het zicht op de zee niet geblokkeerd én ontstaat eronder een bruikbare ruimte. De grote vrije hoogte en de smalle vorm van het paviljoen zorgen ervoor dat het een prettige ruimte blijft waar in de schaduw verkoeling kan worden gezocht op een zinderende dag of waar een terras kan worden opgezet in het zand. Als het paviljoen klaar en in gebruik is, verplaatst de Recyclebot naar de volgende plek. Daar gaat het opschonen van het strand weer door en kan een volgende bijzondere plek ontstaan om van het strand en de zee te kunnen genieten.

Duits lijntje

In opdracht van de provincie Noord-Brabant en de gemeente Veghel heeft Buro Lubbers onderzoek gedaan naar de reactivering van het Duits Lijntje, een in onbruik geraakte spoorlijn. Het herstel van de spoorlijn wordt beschouwd als de katalysator van tal van ontwikkelingen op het gebied van natuur, waterberging, wonen, werken en recreatie. Een voorbeeld van integrale gebiedsontwikkeling als kwaliteitsimpuls van de regio. De bodem en de ontstaansgeschiedenis van de streek hebben gezorgd voor een variatie aan landschapstypen: beekdalen, agrarisch landschap en bosgebieden. Deze grote diversiteit dient als uitgangspunt voor zowel stedelijke uitbreidingen als landschapsontwikkelingen langs het spoorlijntje. Hierdoor blijft de maat en schaal van het landschap behouden terwijl er ook ruimte is voor nieuwe eigentijdse ontwikkelingen.

Foto Groede Podium

Groedepodium

Tussen Groede-dorp en Groede-bad is een recreatief mobiliteitsknooppunt verrezen dat dorp en strand met elkaar verbindt: Groede Podium. Toerist, recreant en streekbewoner – jong en oud – kunnen zich hier uitleven in een serie interactieve kamers, elk met een eigen thema: Speelhonk, Waterkamer, Beestenboel, Labyrinth… De kern van elke kamer wordt gevormd door een historische bunker. Na jarenlang onder aarde en planten verborgen te zijn geweest, vervult het bunkercomplex nu een attractieve functie. Als stepping stone tussen het achterland en de kust nodigt Groede Podium de bezoeker uit om het omringende natuurgebied te verkennen via doorgaande fiets- en wandelbanden. Het plan is ontwikkeld in het kader van het project Integraal Kustzonebeheer West Zeeuws-Vlaanderen dat tot doel heeft de volledige Zeeuwse kustlijn op te waarderen. Een voorbeeld van duurzame herstructurering.