Cultuurhistorie

Industrieplein Hengelo

Het Industrieplein is niet langer de achterkant van station Hengelo, maar de nieuwe toegangspoort naar het Hart van Zuid. Verschillende gebruikers hebben een plek gekregen, maar er is ook ruimte gecreëerd voor nieuwe vormen van gebruik. Een nieuw skatepark – een van de grootste van de regio – is verrezen op het plein en wordt veelvuldig gebruikt. Daarnaast is de bestaande veldbeek weer zichtbaar gemaakt, en is er op het plein ruimte gemaakt voor evenementen. Door middel van een innovatief smart-light systeem kan de verlichting op het plein aangepast worden aan de situatie. Meerstammige bomen en vlinder- en bijlokkende beplanting zorgt voor een aangenaam verblijfsklimaat en bevordert de biodiversiteit. Zo is het Industrieplein plein en park in één.

De Terugblik

Zie je die ranke kolommen verrijzen uit het glooiende landschap? Daar op die open plek tussen de heide is geschiedenis geschreven; Operatie Market Garden. Een ingetogen podium betoont nu respect aan de luchtlanding en brengt je terug naar dat cruciale moment. Kijk je naar boven, dan zie je al die parachutisten duizelingwekkend dichterbij komen. Leg je je oor te luister op de ligbedden, dan hoor je hun verhalen. Om stil van te worden…

In de competitie voor het landmark in Ede heeft Buro Lubbers de tweede plek veroverd.

Duits lijntje

In opdracht van de provincie Noord-Brabant en de gemeente Veghel heeft Buro Lubbers onderzoek gedaan naar de reactivering van het Duits Lijntje, een in onbruik geraakte spoorlijn. Het herstel van de spoorlijn wordt beschouwd als de katalysator van tal van ontwikkelingen op het gebied van natuur, waterberging, wonen, werken en recreatie. Een voorbeeld van integrale gebiedsontwikkeling als kwaliteitsimpuls van de regio. De bodem en de ontstaansgeschiedenis van de streek hebben gezorgd voor een variatie aan landschapstypen: beekdalen, agrarisch landschap en bosgebieden. Deze grote diversiteit dient als uitgangspunt voor zowel stedelijke uitbreidingen als landschapsontwikkelingen langs het spoorlijntje. Hierdoor blijft de maat en schaal van het landschap behouden terwijl er ook ruimte is voor nieuwe eigentijdse ontwikkelingen.

Foto Groede Podium

Groedepodium

Tussen Groede-dorp en Groede-bad is een recreatief mobiliteitsknooppunt verrezen dat dorp en strand met elkaar verbindt: Groede Podium. Toerist, recreant en streekbewoner – jong en oud – kunnen zich hier uitleven in een serie interactieve kamers, elk met een eigen thema: Speelhonk, Waterkamer, Beestenboel, Labyrinth… De kern van elke kamer wordt gevormd door een historische bunker. Na jarenlang onder aarde en planten verborgen te zijn geweest, vervult het bunkercomplex nu een attractieve functie. Als stepping stone tussen het achterland en de kust nodigt Groede Podium de bezoeker uit om het omringende natuurgebied te verkennen via doorgaande fiets- en wandelbanden. Het plan is ontwikkeld in het kader van het project Integraal Kustzonebeheer West Zeeuws-Vlaanderen dat tot doel heeft de volledige Zeeuwse kustlijn op te waarderen. Een voorbeeld van duurzame herstructurering.

Domusdela

Het kloostercomplex Mariënhage in het centrum van Eindhoven krijgt een nieuwe functie. Waar eerst de paters van de Orde der Augustijnen woonden, verschijnen een congresruimte, ceremoniehuis, hotel en restaurant. Hoewel de religieuze functie verdwijnt, blijft Mariënhage een plek voor ontmoeting, verbinding en verdieping. “Dat veel mensen niet meer naar de kerk gaan, betekent niet dat ze minder spiritueel zijn. Hier kunnen we hen straks een plek bieden om te rouwen en trouwen, met de uitstraling van de kerk als icoon”, aldus uitvaartcoöperatie DELA, de ontwikkelaar en naamgever van het project.

Bijzonder is dat DELAmondo een groene, multifunctionele schakel wordt in het stedelijk weefsel van Eindhoven. Het is de oudste plek in de stad, maar ontoegankelijk voor publiek. Door het kloostercomplex inclusief de tuin aan de Dommel open te stellen, krijgt de verborgen parel weer betekenis voor de Eindhovenaren. De rijksmonumenten worden gerestaureerd met behoud van de cultuurhistorische waarden door En|En architecten en diederendirrix architecten. Buro Lubbers heeft het inrichtingsplan voor de openbare ruimte opgesteld: sober, stil en sereen.

Plankaart Stadhouderspark

Stadhouderspark

Duizenden dienstplichtigen passeerden sinds 1938 de poorten van de Frederik Hendrikkazerne in Vught, maar sinds een paar jaar is de kazerne niet meer in gebruik. Ook de sportterreinen ten zuiden van de kazerne zijn in onbruik geraakt. De vrijgekomen terreinen worden nu getransformeerd tot een bijzonder woonmilieu dat optimaal inspeelt op de landschappelijke en cultuurhistorische kwaliteiten van het gebied. Tegelijkertijd biedt deze ontwikkeling de mogelijkheid om de dorpsrand van Vught op een hoogwaardige wijze te beëindigen. Buro Lubbers en Soeters Van Eldonk maakten een stedenbouwkundig plan en een beeldkwaliteitsplan voor het Stadhouderspark. Buro Lubbers stelde vervolgens ook een inrichtingsplan op voor de openbare ruimte. Het Stadhouderspark is een gedurfd plan voor een parkachtige woonwijk. Het laat zien dat traditionele tuinen niet noodzakelijk zijn wanneer het landschappelijke karakter van een gebied volledig wordt benut. Woningen als gasten tussen de bomen.

Cruquius

Cruquius, het laatste onontgonnen eiland in het gewilde en stijlvolle Oostelijk Havengebied in Amsterdam, wordt getransformeerd van een bedrijventerrein naar een dynamisch woon-, werk- en recreatiegebied met een eigen identiteit. Buro Lubbers heeft het raamwerk voor de openbare ruimte ontworpen en stelt inrichtingsplannen op voor deelgebieden. Cruquius maakt gebruik van zijn nautische karakter en wint daarnaast aan verblijfskwaliteit door de toevoeging van groen. Het bevorderen van biodiversiteit is een belangrijk doel van het plan.

Het Cruquiusgebied wordt per perceel herontwikkeld. In de tussentijd is er ruimte voor (tijdelijke) initiatieven en bedrijvigheid en worden de historische gebouwen herbestemd. De dynamiek van grote en kleine, permanente en tijdelijke ontwikkelingen zal een grote impact hebben op de openbare ruimte. Daarom is een raamwerk opgesteld voor de openbare ruimte dat gedurende het hele proces eenheid en identiteit van het gebied garandeert. Kwalitatieve en kwantitatieve principes voor de inrichting van zowel de openbare ruimte als collectieve buitenruimtes zijn vastgelegd in een toolbox. Het raamwerk met de inrichtingsprincipes nodigt bewoners en gebruikers uit om initiatieven te ontplooien in het publieke domein.

Rauw aan de zee Ijmuiden

IJmuiden wil zijn imago verbeteren en zich op de toeristische kaart zetten. Eén van de instrumenten die de gemeente daarvoor inzet is het opwaarderen van routes waarmee toeristische attracties beter met elkaar worden verbonden. Buro Lubbers stelde een visie op die het rauwe karakter van IJmuiden herkenbaar maakt in het straatbeeld. Door overal het duinlandschap zichtbaar te maken en het op markante punten te injecteren met rauwe IJmuidense verhalen, wordt de identiteit van de havenstad weer zichtbaar. Zoveel mogelijk plekken in de openbare ruimte worden ingericht met typisch duinbeplanting en duinbosjes. Overhoeken, bermen en straten laten zien waar je bent: in de ruige duinen. Het duinlandschap spreidt zich geleidelijk als een stoere, ruwe deken uit over IJmuiden. Zodra je de stad binnenrijdt, fietst of wandelt voel je door de beplanting dat je aan de kust bent, in de duinen, in IJmuiden. Op knooppunten worden stoere plekken ingericht voor verblijf, ontmoeting en toeristische informatievoorziening.

Verde Vista Plas

De A4 ter hoogte van Zoeterwoude is verdiept waardoor er ruimte is ontstaan voor een gebied voor kantoren, recreatie, retail en een nieuwe woonwijk, Meerburg. Eén van de deelgebieden betreft de Verde Vista Plas, een wijkje met 24 woningen aan een waterbergende plas. Buro Lubbers ontwierp een natuurlijk en speels inrichtingsplan met volop ruimte voor kinderen én bijen.

Zowel de vormgeving als de beplanting van de plas verwijzen naar het oorspronkelijke polderlandschap met zijn rechte weteringen. Een smal voet- en vlonderpad, evenwijdig aan de snelweg, trekt een rechte lijn dwars door het water. Het verbindt drie eilanden waarvan er twee zijn ingericht als speeltuin. Ook de knotwilgen, bloemrijke bermen en riet- en ruigtevegetatie sluiten aan op de aanliggende veenweidegebieden. De gebiedseigen beplanting bevordert de bioversiteit en trekt bijen aan. De entree van de wijk wordt een ware bijenidylle. Hier wordt informatie verstrekt over bijen, het bijenlandschap en het bij-vriendelijk inrichten van tuinen. Het is een plek met educatieve waarde én het vormt een representatieve toegang naar het dorp.