Herstructurering

Industrieplein Hengelo

Het Industrieplein is niet langer de achterkant van station Hengelo, maar de nieuwe toegangspoort naar het Hart van Zuid. Verschillende gebruikers hebben een plek gekregen, maar er is ook ruimte gecreëerd voor nieuwe vormen van gebruik. Een nieuw skatepark – een van de grootste van de regio – is verrezen op het plein en wordt veelvuldig gebruikt. Daarnaast is de bestaande veldbeek weer zichtbaar gemaakt, en is er op het plein ruimte gemaakt voor evenementen. Door middel van een innovatief smart-light systeem kan de verlichting op het plein aangepast worden aan de situatie. Meerstammige bomen en vlinder- en bijlokkende beplanting zorgt voor een aangenaam verblijfsklimaat en bevordert de biodiversiteit. Zo is het Industrieplein plein en park in één.

Foto Groede Podium

Groedepodium

Tussen Groede-dorp en Groede-bad is een recreatief mobiliteitsknooppunt verrezen dat dorp en strand met elkaar verbindt: Groede Podium. Toerist, recreant en streekbewoner – jong en oud – kunnen zich hier uitleven in een serie interactieve kamers, elk met een eigen thema: Speelhonk, Waterkamer, Beestenboel, Labyrinth… De kern van elke kamer wordt gevormd door een historische bunker. Na jarenlang onder aarde en planten verborgen te zijn geweest, vervult het bunkercomplex nu een attractieve functie. Als stepping stone tussen het achterland en de kust nodigt Groede Podium de bezoeker uit om het omringende natuurgebied te verkennen via doorgaande fiets- en wandelbanden. Het plan is ontwikkeld in het kader van het project Integraal Kustzonebeheer West Zeeuws-Vlaanderen dat tot doel heeft de volledige Zeeuwse kustlijn op te waarderen. Een voorbeeld van duurzame herstructurering.

Klokkengieterij Aarle-Rixtel

Trots bekroont het monumentale pand van Klokkengieterij Petit & Fritsen de entree van Aarle-Rixtel. Verscholen achter het imposante poortgebouw ligt een terrein waar vanaf 1906 vele klinkende, blinkende klokken werden geproduceerd. Niet voor niets is de Klokkengieterij voor de bewoners van Aarle-Rixtel onderdeel van het geheugen en de identiteit. Nu er niet langer klokken worden gegoten, vraagt het gebied om een nieuwe toekomst. Juist de bestaande kwaliteiten van de plek en de gebouwen bieden unieke kansen om het te herontwikkelen tot een eigentijds woongebied met industriële allure dat het historische karakter, het aanwezige groen en de dorpse intimiteit koestert. Sloop van het industriële erfgoed is niet nodig, aldus het winnende ontwikkel- en ontwerpteam.

Het stedenbouwkundig plan benut de strikte tweedeling in de ruimtelijke structuur voor twee leefsferen: het industriële, veelzijdige Ambachtsterrein en het groene Dorpsbos voor gezinnen. De industriële hallen worden behouden en herbestemd tot appartementen. Nieuwbouw volgt de oorspronkelijke ruimtelijke structuur en zorgt voor een menselijke, dorpse schaal op het Ambachtsterrein. In het Dorpsbos verschijnen clusters van driekappers in villastijl. Volop in het groen vormen de woningen een zachte dorpsrand. Het resultaat is een woonmilieu dat de cultuurgeschiedenis van de Klokkengieterij viert en woonruimte biedt aan een diverse dorpsgemeenschap.

GZG Terrein

De binnenstad van ’s-Hertogenbosch wordt uitgebreid met het GZG-terrein, een nieuw gebied voor cultuur, wonen en werken. De ontwerpers stonden voor de vraag hoe een gebied van vijf hectare aan te sluiten op de historische binnenstad en het tegelijkertijd een hedendaagse invulling en uitstraling te geven. De historische locatie met veel groene en grijze monumenten – bomen en architectuur – diende als uitgangspunt voor het masterplan.
Zo worden waardevolle bomen bewaard en aangevuld met nieuwe aanplant. Historische architectuur wordt afgewisseld met hedendaagse; kleinschalige woongebouwen met grote publieke gebouwen, zoals een nieuwe bibliotheek. Een fijnmazig geheel van kleine steegjes en doorkijkjes verbindt de nieuwe en oude stad. Belangrijke schakels daarin zijn een aantal nieuwe pleinen, waaronder hét cultuurplein voor de stad, een voetgangers- en fietsbrug over het kanaal en de toevoeging van een nieuwe vaarstroom: de Nieuwe Dieze. Daar waar nu nog een ziekenhuis staat, verrijst straks een nieuw stadshart, harmonieus en bovenal groen

Internationale School

Het vooroorlogse concept van de Constant Rebeque Kazernein Eindhovenwas als militair complex gericht op orde en tucht, rangen en standen. Redelijk ver verwijderd van de stad, functioneerde de hiërarchische mannenwereld in beslotenheid en afzondering van de samenleving. Nu de kazerne niet langer als zodanig wordt gebruikt, wordthet gebouwencomplex en het omringende terrein getransformeerd tot de Internationale School Eindhoven (ISE). De typische kazernesfeer maakt plaats voor een hedendaags en bruisend schoolterrein en -gebouw waarin gastvrijheid, vriendschap, ontmoeting, improvisatie, participatieen het ISE-onderwijsconcept tot bloei komen. Het multidisciplinaire ontwerpteam maakte hiertoe een integraal plan. Kernbegrip van het ontwerp is verbinding:verbinding tussen landschappelijke kamers, tussen architectuur en landschap, verbinding tussen mensen.Buro Lubbers stond in voor het landschappelijke deel en de inrichting van de buitenruimte.

Ontmoetingsplein

Een nieuw dorpshart bouwen, leven in de brouwerij brengen, dat was de opgave waar de Gemeente Kapellen zich voor stelde. In plaats van een vervallen supermarkt met op de gevels aankondigingen van feesten die al lang geweest waren, voorzag de gemeente een levendig dorpsplein voor haar Kapellenaren. Voor het eerst in de geschiedenis moest het Belgische lintdorp Kapellen een centrum krijgen. Maar hoe creëer je een dorpsplein, een bruisend hart, aan een drukke doorgaande weg onder de rook van Antwerpen?

Buro Lubbers ging de uitdaging aan en ontwierp in relatie tot de nieuwe, omringende architectuur een multifunctioneel plein dat zowel ruimte biedt aan een breed programma van jaarlijkse activiteiten als dagelijks gebruik. Het concept was even eenvoudig als doeltreffend: een tapijt van blauw Belgisch hardsteen dat zich over het plein uitrolt en her en der onderbroken wordt door oranjekleurige stalen lopers. De kleuren en materialen vormen samen een sprekende compositie. Stoere, houten banken en tafels, ranke platanen en een uitgekiende verlichting completeren het beeld. Het sobere ontwerp in combinatie met het duurzame, kwalitatieve materiaal geeft het dorp de stedelijke allure die het wenste. Nu en in de toekomst kunnen de Kapellenaren elkaar ontmoeten in het dorpshart.

Maasoeverzone Cuijk

De Maaskade en de kern van Cuijk zijn na jaren weer met elkaar verbonden. Waar eerst een drukke weg de oversteek van de kerk naar de boulevard en de kade belemmerde, is een voetgangersgebied gecreëerd met een aantrekkelijke verblijfskwaliteit. De herinrichting vormt één samenhangend geheel met de eerder getransformeerde kade. Autoluwe pleinen zijn ingericht in aansluiting op de monumentale gebouwen. Het zijn betekenisvolle plekken geworden die onderdeel uitmaken van een fijnmazig wandelnetwerk naar de rivier. Bijzonder is de openbare kerktuin met zijn slingerend pad en bloeiende bomen. Struinend door de tuin bereikt de voetganger de boulevard waar hij kan flaneren en uitwaaien aan de Maas.

Groene Treden

Waar ooit militairen de scepter zwaaiden, kunstenaars vervolgens een broedplaats creëerden, bevindt zich nu een bijzondere woonwijk: Saksen Weimar. Het voormalige kazernecomplex aan de heuvel- en bosrijke rand van Arnhem is getransformeerd tot een wijk met zonnige woningen op het zuiden, een mix van functies op het kazerneterrein en een netwerk van trapjes en muurtjes om het landschap volop te ervaren. De uitgangspunten van de herontwikkeling waren het optimaliseren van de gebiedseigen potenties en het versterken van de landschappelijke en cultuurhistorische identiteit. De transformatie bestaat uit drie ingrepen: het terugbrengen van het reliëf, het aansluiten op landschappelijke eenheden en routes in de omgeving, het creëren van een levendig en gevarieerd woonwerkmilieu. Het icoon van de wijk: het kazernecomplex. Het resultaat: een on-Nederlandse woonwijk en een nieuwe betekenisvolle plek voor Arnhem.

Dorpsranden rijnwaarden

Dorpsranden Gelderland

Recepten voor het landschappelijk afronden van dorpen

De grote woningbouwopgave is voorbij. Kwaliteit van wonen kan niet meer gezocht worden in grootschalige uitbreidingswijken. Wel hebben veel dorpen behoefte aan kleinschalige nieuwbouw voor nieuwe doelgroepen evenals bestaande bewoners. De Provincie Gelderland heeft haar vizier daarvoor gericht op dorpsranden. In de jaren van de grote bouwopgaven zijn de overgangen tussen dorp en landschap lang niet altijd even zorgvuldig vorm gegeven. Nu is er de kans om op deze plekken een kwaliteitsslag te maken. De kernvraag is hoe we de dorpsranden kunnen verbeteren en tegelijkertijd mogelijkheden te creëren voor kleinschalige woningbouwprojecten.

Op uitnodiging van de Provincie Gelderland heeft Buro Lubbers deze vraag onderzocht. De casus: de vijf dorpen van de Gemeente Rijnwaarden. Allereerst hebben wij de randen van deze vijf dorpen uitgebreid geanalyseerd. Kansen en knelpunten zijn in kaart gebracht en vervolgens verklaard. Daarna hebben we een reeks landschappelijke instrumenten geformuleerd voor de verbetering van de dorpsranden. Tot slot zijn we dieper in gegaan op Pannerden en laten we zien hoe dit dorp op een mooie manier kan overgaan in het landschap.

Gezondewijk

Hoe kan een normale, onopvallende jaren 80-buurt op een innovatieve manier worden getransformeerd naar een bijzondere, hechte en groene leefomgeving? Buro Lubbers ontwikkelde een vernieuwend plan voor de Botenbuurt in Eindhoven, dat zich vooral richt op het in gang zetten van een aantal ontwikkelingen, die op hun beurt weer andere positieve ontwikkelingen voortbrengen. De drijvende kracht achter deze kettingreactie zijn parasieten, die kleur en variatie aan het grijze woningaanbod toevoegen. Niet alleen maken de parasieten de woningen aantrekkelijker om te kopen of huren, ze zijn een verrijking voor de hele buurt. Innovatief is dat het geld gegenereerd door de parasieten wordt geïnvesteerd in vergroening van de buurt, die op zijn beurt ervoor zorgt dat mensen graag in de buurt wonen, er langer blijven wonen en wellicht kiezen voor uitbreiding van de woning door middel van een parasiet, waarna weer meer geld beschikbaar is voor groen, enzovoort. Buurtsuccessies is een voorbeeld voor woningstichtingen in heel Nederland om hun buurten leefbaar en bij de tijd kunnen houden.